Bir Turnusol Kağıdı Olarak COVID-19 (Empati-1)

Yaşanan bu sıradan olmayan dönemin, herkes için bir turnusol kağıdı görevi olacağı fikri aklımdan çıkmak bilmiyor bir türlü. 

Sıra dışı zamanlar sıra dışı insanlar doğurur, sıra dışı deneyimler ortaya çıkarır. Bu dönem de aynısı olacak fikrimce. Bu turnusol kağıdı, kurumları, şirketleri, onları yönetenleri, yönetme şekillerini, arkadaşları, dostları, dostlukları, daha bütüncül bir tanımlamayla ilişkileri test edecek. Pek çok farklı duygumuz, fikrimiz, yargımız, ön yargımız, önceliklerimiz, değerlerimiz, huylarımız sözün özü insanlığımız teste tabi tutulacak. İnsanlık, 1940'lardan beri "Dünya Savaşı" görmeden, soğuk savaşlar, sömürüler eliyle yeyip bitirdiği, iki kutuplu mavi kürenin üzerinde sayısız sınavlarından birini daha veriyor. Serdar Kuzuluoğlu'nun yazısında* söylediği gibi, "hiçbirimizin elleri temiz değil!"

Bilimsel anlamda bir "Epidemik" olarak tanımlanan ve "critical mass"i çoktan geride bırakan hastalık, bırakın sizi de test etsin. Bırakın, her duygunuz her düşünceniz tüm hastalıklı taraflarıyla test edilsin ve görünür hale gelsin: 

İlk test empati üzerine…

65 yaş ve üzerine getirilen bu ev yasağı üzerine empati kurduğum, benden büyük, "yaşlı" sıfatıyla tanımlanan herkes için bir iki kelam etmek istiyorum.  

Sevgili annem, babam, büyükannem, büyükbabam, yakınım, komşum, amcam, teyzem halam… Şu dünyaya ne vakit geldiğimiz, yaşımızı tanımlıyor. Hepimizin koştur koştur aynı tarafa gittiğimizi unuttuğumuz zamanlar olabiliyor. Lütfen kusurumuza bakmayın. Bu Covid-19 denen turnusol, sizi biraz daha fazla tehtid ediyor ne yazık ki. Sosyal ortamlardan sizleri izole ederek, sağlığınızı korumayı düşündük. Bu arada düşünemediğimiz kimi noktalar olduysa ne olur kusurumuza bakmayın! Görüp geçirdikçe, "bu da geçer!" demek daha kolay oluyor mu? Ya da belki "yarın ne olacak?" "Evlatları nasıl bir gelecek bekliyor?" diye düşünüp, daha çok kaygılanıyor musunuz? Hepsi olabilir. Sizden küçüklerden, evlatlarınızdan destek istemek size zor geliyor olabilir. Ne olur çekinmeyin! Bu kez olsun istemekten çekinmeyin. "kızım/oğlum şuna ihtiyacım var!" deyin. Elimizden geldiğince yapalım ne olur. Kaygılarınız sizi zorlarsa, bağrınızın orta yerine bir boğa gibi çöreklenirse, haber edin. O boğayı yerinden birlikte oynatabilir, belki bir kelebeğin kanadına takıp, uzak diyarlara yollayabiliriz. Torunlardan, torbalardan, evlatlardan birazcık uzak kaldınız, zor biliyorum. Yine de karşılıklı azıcık sabredelim. Her şey gibi, bu dönem de geçecek. Yaşamın kadim bilgisi, yaşlı çınarların, zeytin ağaçlarının dallarında, yapraklarında… O ağaçların yaydığı nefes ve huzurla kucaklıyorum sizleri. Sevgiler...

Empati serisi, yeni yaşam düzenim el verdiğince devam edecek...

Siz de bu süreçte, empati kurduğunuz başkaları için yazmayı deneyebilirsiniz pek tabi. Eve kapanan çocuklar, çocuklarını özleyen öğretmenler, hamileler, bebekliler, işini kaybedenler, şirketlerinin geleceği hakkında endişelenen patronlar… 

Ömür, empati yoksunu olmak için pek kısa. Hem tün Dünya'nın aynı dertten muzdarip olduğu böyle bir zaman da yüz yılda bir çıkar insanın karşısına...

Kalın sağlıcakla...

*Serdar Kuzuluoğlu'nun bahsi geçen yazısı: https://www.mserdark.com/coronavirus-sinavindaki-buyuk-insanlik/

Görsel kaynağı: https://www.pinterest.com/pin/860820916252873713/